Het meisje

Stel je voor. Half 10 in de ochtend, nog lekker lurkend aan de laatste trekjes van je sigaretje en er komt een klein kind op je af rennen die naast je komt zitten in het bushokje. Op zich niks raars natuurlijk, kleine meisjes vinden vreemde mensen interessant (denk ik) en zijn nog lekker onschuldig.

Het meisje begon enthousiast te vertellen waar zij heen ging met haar ‘mamma’ en vroeg hoe ik heette. Daarna vroeg ik hoe zij heette en hoe oud zij was. Vrolijk stak ze 3 vingertjes op om daarna te gaan tellen, en haar vingertjes op een andere manier op te steken, want ‘het moet zo!’.

De bus komt, en ze rent er naartoe, samen met haar moeder. Ik onschuldig en van geen band bewust ga een stukje verder zitten van de moeder en haar spruit, waarop ze me aankijkt en zegt:  ‘jij moet bij mij komen zitten!’ ik kijk haar verbaasd aan en vraag of ze niet bij haar moeder wil zitten, maar nee, voor de tweede keer in 10 minuten rent ze op me af en wil ze perse op mijn schoot zitten.

Daarna begint ze te vertellen dat ze bij haar mama woont, en als ik vraag of ze dan ook in Almere woont, draait ze haar kleine gezichtje gepikeerd naar mij toe om mij nogmaals te vertellen dat ze toch echt bij ‘mamma’ woont en dat ze nu naar oma gaan. Daarna komt haar telefoon tevoorschijn (zo’n neppe Samsung, showmodel achtig) en belt ze naar de ‘oma van mamma’ om te vertellen dat ze onderweg is, en dat ze met mij aan het praten is. Echt heel schattig!

Ik moet eerlijk zeggen dat toen mijn avontuurlijke rit met wilde verhalen van een 3 jarige met een dubbel gevoel verliet. aan de ene kant vond ik het erg aandoenlijk dat ze na mij welgeteld 3 minuten gekend te hebben bij me wilde zitten en hele verhalen vertelden en allemaal vragen stelden over wat wij uit het raampje van de bus zagen.

Aan de andere kant, als ik haar moeder was (die 3 meter verder zat, en mij natuurlijk wel in de gaten hield) weet ik niet of ik blij zou zijn met mijn kleine spruit die zomaar op de schoot van een wildvreemde zou gaan zitten.

De onschuld van een 3 jarige blijft toch erg schattig, ik zou echt niet zomaar met een wildvreemde bij een bushokje een gesprek aangaan, laat staan op diegene zijn schoot zitten in de bus (misschien ook een beetje raar als 22 jarige..)

Wat zou jij doen als jou 3 jarige spruit op de schoot van een wildvreemde zou zitten?

XOXO

Advertenties

6 thoughts on “Het meisje

  1. Wat een grappig verhaal! Heel apart ook maar kan me voorstellen dat de kleine erg schattig was. Mijn moeder heeft me van jongs af aan in gepeperd dat ik niet met vreemde mensen mocht praten en ik heb dat ook nooit gedaan toen ik een ukkie was

    Like

  2. Aan de andere kant.. Zou de wereld niet veel leuker zijn als we allemaal een klein beetje dit 3 jarige meisje waren en vrolijke babbeltjes maakten met vreemde op iedere locatie? (Dat op schoot zitten zie ik alleen niet zo zitten) :)

    Like

  3. Denk niet dat ik er zo blij van zou worden als mijn kind zo makkelijk bij een wildvreemde op schoot zou willen zitten… aan de andere kant… zo’n kind is wel puur en dat heeft ook wel weer wat…

    Like

Praat gezellig mee!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s